ارتقای کیفیت در هر نظام آموزشی مستلزم آگاهی از نقاط قوت و ضعف و تعیین فاصله از اهداف مشخص شده است. فرایند ارزیابی درونی قادر است ضمن مشخص نمودن نقاط قوت و ضعف، با تحلیل نتایج و ارائه راهکارهای مناسب، نظام آموزشی را در جهت اهداف موردنظر به پیش ببرد. هدف اصلی از پژوهش حاضر، توصیف دقیق وضعیت موجود گروه آموزش زبان عربی پردیس حضرت معصومه (س) دانشگاه فرهنگیان قم، وضعیت آرمانی، شناسایی نقاط قوت و ضعف گروه و ارائه راهکارهای مناسب جهت رسیدن به وضعیت آرمانی است. جامعه آماری موردمطالعه در پژوهش حاضر شامل 3 زیر جامعه (مدیر گروه، اعضاء هیأت علمی و دانشجویان کارشناسی) است. مجموعه ابزارهای اندازه­گیری مورد استفاده در انجام پژوهش، پرسشنامه­های مربوط به مدیر گروه، اعضاء هیأت علمی و دانشجویان است. قضاوت در خصوص مؤلفه­های مورد سنجش در این پژوهش در چهار سطح عالی، خوب، متوسط و ضعیف انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که از میان عوامل شش­گانه مورد ارزیابی گروه، چهار عامل (اهداف، جایگاه سازمانی، مدیریت و تشکیلات گروه)، (دانشجویان)، (راهبردهای یاددهی – یادگیری) و (رشته­های تحصیلی و برنامه­های درسی) در وضعیت خوب و دو عامل (استادان) و (امکانات و تجهیزات آموزشی و پژوهشی) در وضعیت متوسط قرار دارند. وضعیت کیفی کلی گروه با تحقق 65.73 درصد از اهداف موردنظر در عوامل شش­گانه مورد ارزیابی، در سطح خوب قرار دارد.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: با توجه به تاثیرات نماز بر هر شخص به خصوص در سنین جوانی و دانشجویی، هدف از این پژوهش بررسی وضعیت التزام به نماز دانشجویان پردیس فارابی دانشگاه تهران در قم به نماز بود. مواد و روش ها: این مطالعه ی توصیفی-مقطعی روی 334 نفر از دانشجویان پردیس فارابی دانشگاه تهران در قم انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته روا و پایا، در زمینه ی عوامل موثر در التزام دانشجویان به نماز بود. داده ها در نرم افزار آماری SPSS ویرایش 16 با استفاده از شاخص های توصیفی، آزمون آنالیز واریانس و آزمون آماری تی، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: براساس نتایج این تحقیق، 194 نفر (58/1 درصد) از دانشجویان همیشه و اغلب اوقات، نمازهای واجب یومیه را به جا می آوردند. عوامل موثر بر پای بندی دانشجویان به نماز براساس میانگین و انحراف معیار به ترتیب شامل: آگاهی از احکام و فلسفه ی نماز 0/92± 3/87، اثربخشی نماز در زندگی فردی و اجتماعی 0/82± 3/66، التزام و اهتمام جدی برای انجام نماز 0/9± 3/42، و توجه به مستحبات و آمادگی های قبل از نماز 0/82± 2/92 بود. نتیجه گیری: پای بندی جوانان و دانشجویان به نماز در کشور اسلامی مساله جدی و از دغدغه های متولیان امر می باشد؛ امید است یافته های حاصل از این مطالعه و مطالعات بیشتر، راهگشای برنامه ریزان فرهنگی دانشگاه های کشور شود، تا با درک عمیق تری سیاست گذاری کنند.

هدف این پژوهش ارزیابی کیفیت خدمات آموزشی دانشگاه فرهنگیان بر اساس مدل شکاف کیفیت خدمات در پردیس های استان قم بود. به این منظور از بین دانشجو-معلمان پردیس پسرانه آیت آلله طالقانی و پردیس دخترانه حضرت معصومه قم به حجم 967 نفر، به روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی، و با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم 275 نفر (182 پسر و 93 دختر) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سروکوآل متناسب با بافت دانشگاهی استفاده شد و داده ها در دو زمینه ادراکات و انتظارات بدست آمد. داده های گردآوری شده با استفاده از t تک نمونه ای و t وابسته تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که در ادراکات و انتظارات دانشجو-معلمان از کیفیت خدمات، به جز بعد اطمینان، بقیه ابعاد بیشتر از حد متوسط است. همچنین بررسی شکاف بین انتظارات و ادراکات نشان داد که بین ابعاد پاسخگویی و تضمین و همدلی شکاف معناداری بین انتظارات و ادراکات وجود ندارد اما در ابعاد ملموسات و اطمینان، بین انتظارات و ادراکات دانشجو-معلمان شکاف منفی معناداری وجود دارد.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی رابطه بین سبک هویت افراد با شادی آنان بوده است. روش: روش تحقیق مورد استفاده توصیفی از نوع تحقیقات همبستگی است. جامعه مورد مطالعه، تمام دانشجویان پردیس قم دانشگاه تهران بودند. با توجه به نمونه مورد مطالعه، 90 پرسشنامه توزیع شد که 78 پرسشنامه در تحلیل ها مورد استفاده قرار گرفت. نمونه های آماری به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که بین هویت، هویت اطلاعاتی، هنجاری و تعهدی با شادی ارتباط معنی دار مثبت وجود دارد. همچنین بین هویت هنجاری و شادی، ارتباط معنی داری پیدا نشد.نتیجه گیری: تقویت برون گرایی دانشجویان، کاهش خود محوری، تقویت هم نوایی در حد متوسط، دستیابی به استقلال عاطفی و گرایش به مسوولیت پذیری، راهکارهایی هستند که سبک های هویتی و شادی را تقویت می نمایند.

شهرهای جدید، اجتماع و شهرهای برنامه ریزی شده اند که تمام جنبه های توسعه پیش از ساخت وساز آن ها آغاز می شود. افزایش جمعیت کلان شهرهای کشور به خصوص تهران، توسعه کالبدی این شهرها را در مسیری غیرمعقول قرار داده است و زندگی شهروندان و اقشار تازه شهرنشین شده را با معضلات تازه مواجه ساخته است. بر این اساس هدف این تحقیق ارزیابی شاخص های اثر گذار در شهرهای جدید پردیس و هشتگرد می باشد. تحقیق حاضر با توجه به ماهیت موضوع و هدف کلی آن، از نوع توصیفی و تحلیلی بوده و با ابزار پرسشنامه به تعداد 100 نفر انجام گرفته است. متغیر ها در 4 بخش اجتماعی، فرهنگی، زیرساختی و اوقات فراغت مورد ارزیابی قرار گرفته اند. در سنجش میزان کیفیت زندگی از تحلیل مسیر و رگرسیون استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد یک واحد تغییر در انحراف معیار متغیر اختلاط عملکرد و فعالیت و سازگاری فعالیت ها ، باعث می شود تا انحراف معیار متغیر وابسته (عرصه عمومی بافت فرسوده) به اندازه 83 و 77 درصد تغییر کند. نتایج پژوهش نشان می دهد متغیر اوقات فراغت تنها متغیری بوده است که توانسته است تنها به صورت مستقیم بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. البته چون این متغیر بلافاصله بعد از متغیر کیفیت زندگی وارد معادله شده و به عنوان متغیر وابسته میانی (درونی) در نظر گرفته شده است، بنابراین تأثیر غیرمستقیم بر روی کیفیت زندگی نداشته است.

طی سالیان گذشته در کشور ما، علی رغم اهمیت خاص فضاهای باز در امر آموزش، بناهای آموزشی فراوانی بدون توجه به خواسته ها و نیازهای کاربران و فراگیران به بناها و محوطه های باز به وجود آمده اند. با توجه به روند روبه رشد دانشجویان و اقلیم آب وهوایی گرم در کاشان و تأثیر منفی آن بر سطح تعاملات، پژوهش حاضر قصد دارد با بررسی کیفیت اجتماعی در قالب معیارهایی از قبیل اجتماع پذیری، پیاده مداری، انعطاف پذیری، سرزندگی، ایمنی، خوانایی و غنای حسی، به ارزیابی این بعد در دانشگاه بپردازد. روش مطالعه تدوین معیارهای مستخرج از دیدگاه نظریه پردازان شهرسازی با به کارگیری طیف لیکرت و تهیه ی پرسش نامه و برداشت های میدانی بوده و برای تعیین میزان اهمیت معیارها از روش سلسله مراتبی AHPبهره گرفته شده است. یافته های ارزیابی حاکی از متوسط بودن معیارهای مورد بررسی در پردیس دانشگاه دارد؛ به گونه ای که معیارهای اجتماع پذیری، پیاده مداری، انعطاف پذیری، سرزندگی، خوانایی و ایمنی در طیف متوسط و غنای حسی در طیف ضعیف قرار می گیرند. مهم ترین نقاط ضعف مسیرهای باز و نیمه باز عبارت اند در عرصه ی اجتماع پذیری، ضعف مبلمان و ترکیب نامناسب کاربری ها؛ در عرصه ی پیاده مداری، سرویس دهی نامناسب مبلمان و کیفیت پایین کف سازی؛ در عرصه ی انعطاف پذیری، ناسازگاری فعالیت های بیرون و درون فضاها و کیفیت نامناسب پاتوق ها؛ در عرصه ی سرزندگی، کیفیت پایین فضاهای سبز و جمعی و ناکارآمد بودن سیستم حمل ونقل؛ در عرصه ی خوانایی، کافی نبودن تابلوهای راهنمای نصب شده، کیفیت پایین در عرصه ی غنای حسی، و در نهایت در عرصه ایمنی، تداخل مسیر سواره و پیاده و مشکل ایمنی در شب. با این حال، مواردی چون ایمنی در روز، سیستم روشنایی محوطه و کمیت فضای سبز از نقاط قوّت پردیس به شمار می آید. نکته ای که در فرایند طراحی دانشگاه باید بدان توجه خاص نمود، انعطاف پذیر ساختن فضاهای جمعی است؛ اصلی که در توسعه ی دانشگاه کاشان چندان مورد توجه قرار نگرفته است. بنابراین علاوه بر توجه خاص به زیرسنجه های با امتیاز کم، بر تقویت و طراحی نقاط دارای پتانسیل تبدیل به مکان های عمومی موفق و سازمان دهی مسیرها، باز طراحی مسیرهای دوچرخه و. . . تأکید می شود.